فصلنامهی مردمنامه، نشریهی تخصصی تاریخ، شمارهی ۱۲ و ۱۳ منتشر شد. در این شمارهها همچنین مقالهای از حسین پاینده منتشر شده است با عنوان «مرور و معرفی کتاب تاریخ، متن، نظریه»
آنچه خواندید بخشی از مقدمهی حسین پاینده است بر کتاب جدیدیش
نقد ادبی با رویکرد روایتشناسی
که بهزودی منتشر خواهد شد.
در هفتهی اخیر، سه کتاب از حسین پاینده تجدیدچاپ شد:
روانکاوی فرهنگ عامّه به چاپ هفتم رسید.
(چاپ اول: انتشارات طرح نو، ۱۳۸۲؛ چاپ دوم و سوم: نشر ثالث، ۱۳۸۸ و ۱۳۹۱؛ چاپ چهارم، پنجم، ششم و هفتم: انتشارات مروارید، ۱۳۹۴، ۱۳۹۷، ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰)
اندیشهی یونگ به چاپ هفتم رسید:
(چاپ اول: انتشارات طرح نو ۱۳۸۴؛ چاپ دوم و سوم: انتشارات آشیان ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸؛ چاپ چهارم، انتشارات فرهنگ جاوید: ۱۳۹۱؛ چاپ پنجم، ششم و هفتم: انتشارات مروارید ۱۳۹۸، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰)
گشودن رمان: رمان ایران در پرتو نظریه و نقد ادبی به چاپ پنجم رسید.
(انتشارات مروارید، چاپ اول: ۱۳۹۲؛ چاپ دوم: ۱۳۹۳؛ چاپ سوم: ۱۳۹۴؛ چاپ چهارم: ۱۳۹۸: چاپ پنجم، ۱۴۰۰)
گفت استاد مبر درس از یاد
یاد باد آنچه به من گفت استاد
یاد باد آن که مرا یاد آموخت
آدمی نان خورَد از دولتِ یـاد
هیچ یادم نرود این معنی
که مرا مادرِ من نادان زاد
پدرم نیز چو استادم دید
گشت از تربیت من آزاد
پس مرا منّت از استاد بُوَد
که به تعلیمِ من اُستاد اِستاد
هر چه میدانست آموخت مرا
غیرِ یک اصل که ناگفته نهاد
قدر استاد نکو دانستن
حیف، استاد به من یاد نداد
گر بِمُردست، روانش پُرنور
ور بُوَد زنده، خدایش یار باد!
(ایرج میرزا)
